ინჟინრიდან აღმასრულებელ დირექტორამდე: ტექნიკური დამფუძნებლები ღრმა ტექნოლოგიებში
ინჟინრიდან აღმასრულებელ დირექტორამდე გადასვლა კარგად არის აღწერილი სტარტაპების ლიტერატურაში, მაგრამ ამ ლიტერატურის დიდი ნაწილი სამომხმარებლო ტექნოლოგიურ კომპანიებზეა ფოკუსირებული. ენერგეტიკის სექტორში ღრმა ტექნოლოგიური კომპანიის აშენება ამ სურათს დამატებით კომპლექსურობას სძენს და წესებს მნიშვნელოვნად ცვლის.
ყველაზე დიდი განსხვავება ისაა, რომ დარგობრივი ექსპერტიზა არჩევითი არ არის. სამომხმარებლო ტექნოლოგიებში ნიჭიერ ინჟინერს ხშირად შეუძლია დარგის სწრაფად ათვისება. ენერგეტიკულ ინფრასტრუქტურაში კი დარგი თავად პროდუქტია. წნევის რეგულირების, გაზის ხარისხის გაზომვისა და მარეგულირებელი ჩარჩოების გაგება ფონის ცოდნა კი არა, თითოეული პროდუქტის გადაწყვეტილების საფუძველია.
ეს ნიშნავს, რომ ტექნიკური დამფუძნებლის როლი სრულად "სუფთა მენეჯმენტზე" არ გადადის. ტექნიკური სიღრმის შენარჩუნება ბიზნეს უნარების განვითარებასთან ერთად არა მხოლოდ ღირებულია — აუცილებელია. აღმასრულებელი დირექტორი, რომელსაც შეუძლია ჰიდრავლიკური მოდელის შეფასება, სენსორის სპეციფიკაციის გაანალიზება და ამავე დროს კომუნალურ კომპანიასთან კონტრაქტის მოლაპარაკება, ისეთ ღირებულებას ქმნის, რასაც მხოლოდ ბიზნეს-ფონიანი ლიდერი ვერ ჩაანაცვლებს.
მთავარი გამოწვევა დროის განაწილებაა. არასოდეს არის საკმარისი დრო იმისთვის, რომ ერთდროულად ღრმად ტექნიკურიც დარჩე და ბიზნეს ოპერაციებშიც სრულად იყო ჩართული. პრაქტიკული გამოსავალი, რომელიც ჩემთვის მუშაობს, არის სიღრმის შენარჩუნება იმ სფეროებში, სადაც ტექნიკურ გადაწყვეტილებებს ყველაზე მაღალი ბიზნეს-ზეგავლენა აქვს, დანარჩენ მიმართულებებზე კი ძლიერი გუნდების ჩამოყალიბება.
ყველაზე მნიშვნელოვანი უნარი არც ტექნიკურია და არც მენეჯერული — ეს არის ინჟინერიის ენასა და ბიზნეს ღირებულების ენას შორის თარგმნის უნარი იმ კლიენტებისთვის, რომლებიც კრიტიკულ ინფრასტრუქტურას მართავენ.